دانلود آزمون چهار گزینه ای قرآن پایه ششم- سطح A

منبع:بانک سوالات ششم

دانلود با سرعت بالا        

پروین اعتصامی (زاده ۲۵ اسفند ۱۲۸۵ برابر با ۱۷ مارس ۱۹۰۷ در تبریز) فرزند یوسف اعتصامی (اعتصام‌الملک آشتیانی) فرزند میرزا ابراهیم آشتیانی فرزند ملا حسن فرزند ملا عبدالله فرزند ملا محمد فرزند ملا عبدالعظیم آشتیانی می باشد. مادرش اختر فتوحی (درگذشتهٔ ۱۳۵۲) فرزند میرزا عبدالحسین ملقب به مُقدّم العِداله و متخلص به "شوری"^[۱] از واپسین شاعران دوره قاجار، اهل تبریز وآذربایجانی بود^[۲].وی تنها دختر خانواده بود و چهار برادر داشت.نام اصلی او "رخشنده" است.

یوسف اعتصامی، پدر پروین نویسنده و مترجم بود. ^[۳] وی در آن زمان ماهنامه ادبی «بهار» را منتشر می کرد.^[۴]

او در سال ۱۲۹۱ به همراه خانواده‌اش از تبریز به تهران مهاجرت کرد؛ به همین خاطر پروین از کودکی با مشروطه‌خواهان و چهره‌های فرهنگی آشنا شد و ادبیات را در کنار پدر و از استادانی چون دهخدا و ملک الشعرای بهار آموخت. در دوران کودکی، زبان‌های فارسی و عربی را زیر نظر معلمان خصوصی در منزل آموخت. وی به مدرسه آمریکایی IRAN BETHEL (ایران کلیسا) می رفت و در سال ۱۳۰۳ تحصیلاتش را در آنجا به اتمام رسانید. سپس مدتی در همان مدرسه به تدریس زبان و ادبیات انگلیسی پرداخت.

پروین در نوزده تیر ماه ۱۳۱۳ با پسر عموی پدرش «فضل الله همایون فال» ازدواج کرد و چهار ماه پس از عقد ازدواج به کرمانشاه به خانه شوهر رفت. شوهر پروین از افسران شهربانی و هنگام وصلت با او رئیس شهربانی در کرمانشاه بود. اخلاق نظامی او با روح لطیف و آزاده پروین مغایرت داشت. او که در خانه‌ای سرشار از مظاهر معنوی و ادبی و به دور از هر گونه آلودگی پرورش یافته بود پس از ازدواج ناگهان به خانه‌ای وارد شد که یک دم از بساط عیش و نوش خالی نبود و طبیعی است همراهی این دو طبع مخالف نمی‌توانست دوام یابد و سرانجام این ازدواج ناهمگون به جدایی کشید و پروین پس از دو ماه و نیم اقامت در خانه شوهر با گذشتن از مهریه اش در مرداد ماه ۱۳۱۴ طلاق گرفت.^[۵] با این همه او تلخی شکست را با خونسردی و متانت شگفت آوری تحمل کرد و تا پایان عمر از آن سخنی بر زبان نیاورد و شکایتی ننمود. در سالهای ۱۳۱۵ و ۱۳۱۶در زمان ریاست دکتر عیسی صدیق بر دانشسرای عالی، پروین به عنوان مدیر کتابخانهٔ آن، مشغول به کار شد.^[۶].او ۳۵ سال داشت که درگذشت.

سنگ مزار پروین اعتصامی

پروین به تشویق ملک‌الشعرای بهار در سال ۱۳۱۵ دیوان خود را توسط چاپخانه مجلس منتشر کرد^[۷]، ولی مرگ پدرش در دی ماه ۱۳۱۶ در سن ۶۳ سالگی، ضربه هولناک دیگری به روح حساس او وارد کرد که عمق آن را در مرثیه‌ای که در سوگ پدر سروده‌است، به خوبی می‌توان احساس کرد:

پروین اعتصامی عاقبت در تاریخ ۱۵ فروردین ۱۳۲۰ (۴ آوریل ۱۹۴۱) در سن ۳۵ سالگی بر اثر ابتلا به بیماری حصبه در تهران درگذشت و در حرمفاطمه معصومه در قم در مقبرهٔ خانوادگی به خاک سپرده شد. پروین برای سنگ مزار خود نیز قطعه اندوهباری سروده که هم اکنون بر لوح نماینده مرقدش حک شده است.

انشای یک دانش آموز، در مورد "نان حلال"

 نان حلال خیلی ، خیلی خوب است. من نان حلال را خیلی دوست دارم. ما باید همیشه دنبال نان حلال باشیم، مثل آقا تقی . 

 آقاتقی یک ماست‌بندی دارد.او همیشه پول آب مغازه را سر وقت می‌دهد تا آبی که در شیرها می‌ریزد، حلال باشد. آقا تقی می‌گوید: آدم باید یک لقمه نان حلال به زن و بچه‌اش بدهد تا فردا که سرش را گذاشت روی زمین و عمرش تمام شد، پشت سرش بد و بیراه نباشد .

دایی من  هم کارمند یک شرکت است. او می‌گوید: تا مطمئن نشوم که ارباب رجوع از ته دل راضی نشده، از او رشوه نمی‌گیرم. آدم باید دنبال نان حلال باشد.
دایی‌ام می‌گوید: من ارباب رجوع را مجبور می‌کنم قسم بخورد که راضی است و بعد رشوه می‌گیرم! داییم می‌گوید : تا پول آدم حلال نباشد، برکت نمی‌کند.
پول حرام بی‌برکت است.

 ولی پدرم یک کارگر است و من فکر می‌کنم پولش حرام است ؛ چون هیچ‌وقت برکت ندارد و همیشه وسط برج کم می‌آورد. تازه یارانه‌ها را خرج می‌کند و پول آب و برق و گاز را نداریم که بدهیم. ماه قبل، برق ما را قطع کردند، چون پولش را نداده بودیم دیشب میخواستم به پدرم بگویم:

کاش دنبال یک لقمه نان حلال بودی...!!!!

هیچ امری بالاتر از ذکر عملی نیست ، هیچ ذکر عملی بالاتر از ترک معصیت...
 

مرحوم آیت الله بهجت فومنی رضوان الله تعالی

لبیک یا حسین علیه السلام یعنی :

نماز اول وقت بخوانیم...

هنوز هم می شود حسین علیه السلام را یاری کرد.

کارتون زیبای آنشرلی برای همه نوعی نوستالژی و یادآور خاطرات گذشته است ؛ گاهی اوقات این کارتون ها و انیمیشن های دو بعدی و رنگ پریده ، که از تلویزیون های کوچک سیاه و سفید و ۱۴ اینچ رنگی در دهه های  ۶۰ و ۷۰ پخش می شدند ، تنها جنبه سرگرمی نداشتند ، بلکه دارای مفهوم بزرگتری از زندگی بودند ، و مخاطب خود را از بزرگ و کوچک به تلاش و مبارزه با مشکلات در زندگی دعوت می کردند ، مفهومی که امروزه برنامه ها در تلویزیون های بزرگ و با کیفیت LED و LCD برای مخاطبین خود ندارند ، کارتون هایی که امروزه جایشان در رسانه های کودکان و نوجوانان خالی است... 

دوست هنرمندم پوریا تثبیتی این خاطره را با صدای گرم خودش برای ما زنده کرده  ؛ همچنین فایل اصلی تیتراژ این کارتون را با صدای خاطره انگیز استاد نصرالله مدقالچی نیز برای شما درج کردیم ، تا دوستانی که علاقه دارند این فایل را به صورت اصلی گوش دهند ، در جای دیگری به دنبال آن نباشند.

به هردوی آن ها گوش دهید و نظر خود را درباره صدای دوستم در بخش دیدگاه شما بنویسید.

 در پایین می توانید روی لینک ها کلیک کنید و به فایل ها گوش دهید یا آنها را بارگیری نمایید.

موسیقی متن تیتراژ کارتون آنشرلی با صدای دوستم پوریا تثبیتی

برای دیدن و شنیدن کارهای بیشتر از این هنرمند جوان به صفحه اینستاگرام وی به آدرس poriya.tasbiti@ مراجعه کنید.

موسیقی متن تیتراژ آنشرلی با صدای جناب استاد نصرالله مدقالچی

( بزرگ مرد دوبله ایران )

متن دکلمه :

آنه  ؛  تکرار غریبانه روزهایت چگونه گذشت

وقتی روشنی چشم هایت در پشت پرده‌ های مه آلود اندوه پنهان بود

با من بگو از لحظه لحظه‌ های مبهم کودکیت، از تنهایی معصومانه دست هایت

آیا می دانی که در هجوم درد‌ها و غم‌هایت

و در گیر و دار ملال آور دوران زندگیت ، حقیقت زلالی دریاچه نقره ای نهفته بود

آنه  ؛  اکنون آمده ام تا دست هایت را به پنجه طلایی خورشید دوستی بسپاری

در آبی بی کران مهربانی‌ ها به پرواز در آیی

و اینک آنه ، شکفتن و سبز شدن در انتظار توست...